Ghazal 473

وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی
حاصل از حیات ای جان این دم است تا دانی

کام‌بخشی گردون عمر در عوض دارد
جهد کن که از دولت داد عیش بستانی

باغبان چو من زین جا بگذرم حرامت باد
گر به جای من سروی غیر دوست بنشانی

زاهد پشیمان را ذوق باده خواهد کشت
عاقلا! مکن کاری کآورد پشیمانی

محتسب نمی‌داند این قدر که صوفی را
جنس خانگی باشد همچو لعل رمانی

با دعای شب‌خیزان ای شکردهان مستیز
در پناه یک اسم است خاتم سلیمانی

پند عاشقان بشنو و از در طرب بازآ
کاین همه نمی‌ارزد شغل عالم فانی

یوسف عزیزم رفت ای برادران رحمی
کز غمش عجب بینم حال پیر کنعانی

پیش زاهد از رندی دم مزن که نتوان گفت
با طبیب نامحرم حال درد پنهانی

می‌روی و مژگانت خون خلق می‌ریزد
تیز می‌روی جانا ترسمت فرومانی

دل ز ناوک چشمت گوش داشتم لیکن
ابروی کماندارت می‌برد به پیشانی

جمع کن به احسانی حافظ پریشان را
ای شکنج گیسویت مجمع پریشانی

گر تو فارغی از ما ای نگار سنگین‌دل
حال خود بخواهم گفت پیش آصف ثانی

Tiens le temps pour un gain, autant que tu le peux ;
le fruit de la vie, mon âme, c'est cet instant, sache-le.

Le ciel n'exauce les vœux qu'au prix de la vie ;
efforce-toi de prendre à la fortune ton dû de plaisir.

Jardinier, quand je passerai d'ici, qu'il te soit interdit
de planter à ma place un autre cyprès que l'ami.

Le goût du vin tuera l'ascète repenti ;
homme sensé, ne fais rien qui amène le regret.

Le censeur ne sait pas ceci : que le soufi possède
une denrée de ménage rouge comme le rubis de grenade.

Ne lutte pas contre la prière de ceux qui se lèvent la nuit, ô bouche de sucre ;
le sceau de Salomon est sous la garde d'un seul Nom.

Écoute le conseil des amants et reviens par la porte de la joie,
car l'affaire de ce monde périssable ne vaut pas tout cela.

Mon cher Joseph est parti ; frères, ayez pitié,
car je vois, de chagrin pour lui, étrange l'état du vieillard de Canaan.

Devant l'ascète ne souffle mot du libertinage, car on ne peut dire
un mal caché à un médecin qui n'est pas dans la confidence.

Tu passes, et tes cils répandent le sang des gens ;
tu vas vite, mon âme, je crains que tu ne trébuches.

J'ai gardé mon cœur de la flèche de ton œil, mais
ton sourcil, l'archer, l'emporte par pure audace.

Rassemble par une bonté Hafez le dispersé,
ô toi dont le pli de la chevelure est le lieu de rassemblement de la dispersion.

Si tu ne te soucies pas de nous, ô belle au cœur de pierre,
je dirai mon état devant le second Asaf.