Ghasel 57

آن سیه‌چرده که شیرینی عالم با اوست
چشم میگون، لب خندان، دل خرم با اوست

گرچه شیرین‌‌دهنان پادشهان‌اند ولی
او سلیمان زمان است که خاتم با اوست

روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک
لاجرم، همت پاکان دو عالم با اوست

خال مشکین که بدان عارض گندمگون است
سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست

دلبرم، عزم سفر کرد خدا را یاران
چه کنم با دل مجروح؟ که مرهم با اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دل
کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست؟

«حافظ» از معتقدان است گرامی دارش!
زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست

Jener Dunkelhäutige, bei dem alle Süße der Welt ist,
hat das weinfarbene Auge, die lachende Lippe und das frohe Herz.

Sind die Süßmündigen auch Könige,
so ist er doch der Salomo der Zeit, denn er hat den Siegelring.

Er hat ein schönes Gesicht, vollendetes Können und einen reinen Saum;
darum ist der gute Wille der Reinen beider Welten mit ihm.

Das Moschusmal auf jener weizenfarbenen Wange
birgt das Geheimnis jenes Korns, das Adam vom Weg abbrachte.

Mein Herzensdieb beschloss zu reisen; um Gottes willen, Freunde,
was tue ich mit dem wunden Herzen? Denn die Salbe hat er.

Wem kann man dies sagen: Jener Hartherzige
tötete uns, und er hat den Atem Jesu, des Sohnes Marias?

Hafis gehört zu den Gläubigen; halte ihn wert,
denn die Vergebung manch edler Seele ist mit ihm.