Ghazal 5

دل می‌رود ز دستم صاحب‌دلان خدا را
دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

کشتی‌شکستگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که باز بینم دیدار آشنا را

ده‌روزه مهر گردون افسانه است و افسون
نیکی به جای یاران فرصت شمار یارا

در حلقهٔ گل‌ و مل خوش خواند دوش بلبل
هات الصبوح هبوا یا ایها السکارا

ای صاحب کرامت شکرانهٔ سلامت
روزی تفقدی کن درویش بی‌نوا را

آسایش دو گیتی تفسیر این دو حرف است
با دوستان مروت با دشمنان مدارا

در کوی نیک‌نامی ما را گذر ندادند
گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را

آن تلخ‌وش که صوفی ام‌الخبائثش خواند
اشهی لنا و احلی من قبلة العذارا

هنگام تنگ‌دستی در عیش کوش و مستی
کاین کیمیای هستی قارون کند گدا را

سرکش مشو که چون شمع از غیرتت بسوزد
دلبر که در کف او موم است سنگ خارا

آیینهٔ سکندر جام می است بنگر
تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا

خوبان پارسی‌گو بخشندگان عمرند
ساقی بده بشارت رندان پارسا را

حافظ به خود نپوشید این خرقهٔ می‌آلود
ای شیخ پاک‌دامن معذور دار ما را

Mon cœur m'échappe des mains ; gens de cœur, pour l'amour de Dieu !
Hélas, le secret caché va paraître au grand jour.

Nous sommes des naufragés ; lève-toi, vent favorable,
que nous revoyions le visage de l'ami.

La bonté de dix jours du ciel tournant n'est que fable et sortilège ;
tiens pour une chance, ami, de faire du bien à tes amis.

Dans le cercle de la rose et du vin, le rossignol chantait hier soir :
apporte la coupe du matin ; éveillez-vous, ô gens ivres !

Ô homme généreux, en action de grâce pour ta santé,
enquiers-toi un jour du derviche démuni.

Le repos des deux mondes tient dans le sens de ces deux mots :
avec les amis, générosité ; avec les ennemis, ménagement.

On ne nous a pas laissé passer dans la rue du bon renom ;
si cela te déplaît, change donc le destin.

Cette amère que le soufi nomma mère de tous les vices
nous est plus douce et plus désirable que le baiser d'une vierge.

Au temps de la gêne, cherche la joie et l'ivresse,
car cet élixir de l'être fait d'un mendiant un Coré.

Ne sois pas rebelle, car tu brûlerais comme la bougie par la jalousie
de l'aimé dans la main duquel le granit devient cire.

Le miroir d'Alexandre est la coupe de vin ; regarde,
il te montrera l'état du royaume de Darius.

Les belles au parler persan sont donneuses de vie ;
échanson, porte la bonne nouvelle aux libertins pieux.

Hafez n'a pas revêtu de lui-même ce froc taché de vin ;
ô cheikh à la robe sans tache, tiens-nous pour excusés.