Gazal 63

روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچه‌ای هنوز و صدت عندلیب هست

گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست

در عشق، خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتو روی حبیب هست

آن جا که کار صومعه را جلوه می‌دهند
ناقوس دیر راهب و نام صلیب هست

عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد
ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست

فریاد حافظ این همه آخر به هرزه نیست
هم قصه‌ای غریب و حدیثی عجیب هست

Nadie ha visto tu rostro, y tienes mil guardianes;
aún estás en capullo, y tienes cien ruiseñores.

Si he venido a tu calle, no es cosa tan extraña;
en esa tierra hay miles de forasteros como yo.

En el amor no hay diferencia entre convento y taberna;
dondequiera que haya algo, está el resplandor del rostro del amado.

Allí donde hacen lucir la obra del claustro,
están la campana del templo del monje y el nombre de la cruz.

¿Quién se hizo amante sin que el amigo mirase su estado?
Señor, no hay dolor; que si lo hay, médico hay.

Tanto clamor de Hafez, al fin, no es en vano;
hay en ello una historia extraña y un relato asombroso.