Gazal 182: No escribiste cómo estás, y han pasado algunos días
حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند؟
ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند
چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب
فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند
قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست
بوسهای چند برآمیز به دشنامی چند
زاهد از کوچهٔ رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند
عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو
نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند
ای گدایان خرابات خدا یار شماست
چشم انعام مدارید ز انعامی چند
پیر میخانه چه خوش گفت به دردیکش خویش
که مگو حال دل سوخته با خامی چند
حافظ از شوق رخ مهرفروغ تو بسوخت
کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند
No escribiste cómo estás, y han pasado algunos días;
¿dónde hay un confidente, para enviarte unos mensajes?
No podremos alcanzar aquella alta meta,
si vuestra bondad no adelanta unos pasos.
Puesto que el vino pasó de la tinaja al cántaro y la rosa se quitó el velo,
conserva la ocasión del gozo y bebe unas copas.
El azúcar mezclado con rosa no es el remedio de nuestro corazón;
mezcla unos besos con unos reproches.
Asceta, pasa a salvo por el callejón de los rends,
no sea que te arruine la compañía de unos de mala fama.
Ya que dijiste todos los defectos del vino, di también su virtud;
no niegues la sabiduría por el gusto de unos vulgares.
Oh mendigos de la taberna, Dios es vuestro amigo;
no esperéis dádiva de unas bestias.
Qué bien dijo el anciano de la taberna a su bebedor de heces:
no cuentes el estado del corazón quemado a unos crudos.
Hafez ardió de anhelo por tu rostro de brillo de sol;
oh afortunado, echa una mirada hacia unos desdichados.
Interpretación del fal
Hace varios días que no tienes noticia suya, y no tienes quien lleve tu mensaje. La meta no se alcanza sin su buena voluntad: pídele que dé también unos pasos hacia ti. No dejes escapar el buen momento. No cuentes tus sentimientos a cualquiera ni esperes ayuda de gente mezquina: Dios es tu amigo.