Ghazal 276: Si le jardinier veut cinq jours de la compagnie de la rose

باغبان گر پنج‌روزی صحبت گل بایدش
بر جفای خار هجران صبر بلبل بایدش

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال
مرغ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

رند عالم‌سوز را با مصلحت‌بینی چه‌کار؟
کار ملک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ست
راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

با چنین زلف و رخش بادا نظربازی حرام
هر که روی یاسمین و جعد سنبل بایدش

نازها زان نرگس مستانه‌اش باید کشید
این دل شوریده تا آن جعد و کاکل بایدش

ساقیا در گردش ساغر تعلل تا به چند؟
دور چون با عاشقان افتد تسلسل بایدش

کیست حافظ تا ننوشد باده بی‌آواز رود؟
عاشق مسکین چرا چندین تجمل بایدش؟

Si le jardinier veut cinq jours de la compagnie de la rose,
il lui faut la patience du rossignol devant la cruauté de l'épine de la séparation.

Ô cœur, dans le lien de sa boucle ne te plains pas de ton trouble ;
l'oiseau avisé, quand il tombe au piège, doit endurer.

Qu'a à faire de prudence le libertin qui embrase le monde ?
Ce sont les affaires du royaume qui demandent plan et réflexion.

S'appuyer sur la piété et le savoir, dans la Voie, est impiété ;
le cheminant, eût-il cent talents, doit s'en remettre à Dieu.

Devant une telle boucle et un tel visage, que le jeu des regards soit interdit
à quiconque a encore besoin du visage du jasmin et de la boucle de la jacinthe.

Il faut supporter les caprices de son narcisse ivre,
tant que ce cœur troublé a besoin de cette boucle et de ce toupet.

Échanson, jusqu'à quand tarder à faire circuler la coupe ?
Quand le tour échoit aux amants, il doit se poursuivre sans rupture.

Qui est Hafez pour ne pas boire de vin sans le son du luth ?
Pourquoi un pauvre amant aurait-il besoin de tant de luxe ?