Ghasel 306: Wenn mir die Möglichkeit gegeben wird, in deine Gasse zu gelangen

اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول
رسد، به دولت وصل تو، کار من به اصول

قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا
فراغ برده ز من آن دو جادو‌ی مکحول

چو بر در تو من بینوا‌ی بی زر و زور
به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول

کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم‌؟
که گشته‌ام ز غم و جور روزگار ملول

من شکستهٔ بدحال زندگی یابم
در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول

خراب‌تر ز دل من غم تو جای نیافت
که ساخت در دل تنگم قرار‌گاه نزول

دل از جواهر مهر‌ت چو صیقلی دارد
بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول

چه جرم کرده‌ام؟ ای جان و دل، به حضرت تو
که طاعت من بیدل نمی‌شود مقبول

به درد عشق بساز و خموش کن حافظ
رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول

Wenn mir die Möglichkeit gegeben wird, in deine Gasse zu gelangen,
kommt durch das Glück der Vereinigung mit dir meine Sache in Ordnung.

Jene beiden anmutigen Narzissen haben mir die Ruhe geraubt;
jene beiden mit Kohl geschwärzten Zauberer haben mir den Frieden geraubt.

Da ich Mittelloser ohne Gold und Kraft an deiner Tür
auf keine Weise einen Weg hinaus oder hinein habe,

Wohin soll ich gehen, was soll ich tun, wo Abhilfe suchen?
Denn ich bin des Kummers und der Tyrannei der Zeit müde geworden.

Ich Gebrochener in elendem Zustand finde das Leben
in dem Augenblick, da mich das Schwert des Kummers um dich tötet.

Der Kummer um dich fand keinen verfalleneren Ort als mein Herz,
darum machte er mein enges Herz zu seiner Lagerstätte.

Da das Herz an den Juwelen deiner Liebe einen Glätter hat,
wird es gewiss vom Rost der Ereignisse blank poliert.

Welches Vergehen habe ich begangen, o Seele und Herz, vor deiner Gegenwart,
dass der Gehorsam von mir Herzverlorenem nicht angenommen wird?

Finde dich mit dem Schmerz der Liebe ab und schweig, Hafis;
enthülle die Geheimnisse der Liebe nicht vor den Verstandesmenschen.