Gazal 360: Si de esta posada en ruinas me voy hacia casa

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم
دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

زین سفر گر به سلامت به وطن باز رسم
نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک
به در صومعه با بربط و پیمانه روم

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند
ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار
چند و چند از پی کام دل دیوانه روم

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز
سجدهٔ شکر کنم و از پی شکرانه روم

خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر
سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

Si de esta posada en ruinas me voy hacia casa,
en adelante, adonde vaya iré cuerdo y prudente.

Si de este viaje llego sano y salvo a mi patria,
he hecho voto de ir derecho del camino a la taberna.

Para decir lo que se me descubrió en este andar del Camino,
iré a la puerta del convento con laúd y copa.

Si los conocedores del camino del amor beben mi sangre,
soy un don nadie si voy a quejarme a un extraño.

Desde ahora, mi mano y el rizo de la amada, como una cadena:
¿hasta cuándo, hasta cuándo iré tras el deseo de mi corazón loco?

Si vuelvo a ver la curva de su ceja, como un mihrab,
haré una postración de gracias e iré a dar gracias.

Dichoso el momento en que, como Hafez, por devoción al visir,
vaya alegre de la taberna a mi casa con el amigo.

Interpretación del fal

Si vuelves a casa desde este lugar difícil, serás más experimentado y más sabio. Te espera un regreso sano y salvo: cumple el voto que hiciste para ello. Cuenta a los demás lo que aprendiste en este viaje. No lleves tus quejas de los cercanos a los extraños. El final de este camino es un regreso alegre a casa en compañía del amigo.