Gazal 450: Hace mucho que nos tienes en vilo

روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری
مخلصان را نه به وضع دگران می‌داری

گوشهٔ چشم رضایی به منت باز نشد
این چنین عزت صاحب‌نظران می‌داری؟

ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگار
دست در خون دل پرهنران می‌داری

نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغ
همه را نعره‌زنان جامه‌دران می‌داری

ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضور
چشم سری عجب از بی‌خبران می‌داری؟

چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغ
سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

گوهر جام‌جم از کان جهانی دگر است
تو تمنا ز گل کوزه‌گران می‌داری

پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه روی
طمع مهر و وفا زین پسران می‌داری؟

کیسهٔ سیم و زرت پاک بباید پرداخت
این طمع‌ها که تو از سیم‌بران می‌داری

گر چه رندی و خرابی گنه ماست، ولی
عاشقی گفت که تو بنده بر آن می‌داری

مگذران روز سلامت به ملامت حافظ
چه توقع ز جهان گذران می‌داری؟

Hace mucho que nos tienes en vilo;
a los tuyos sinceros no los tratas como a los demás.

Ni el rabillo de un ojo aprobador se abrió hacia mí;
¿así honras a la gente de mirada?

Mejor que te cubras el antebrazo, pues para teñirlo
tienes la mano en la sangre del corazón de los de talento.

Ni la rosa ni el ruiseñor del jardín se libraron de tu pena;
a todos los tienes clamando y rasgándose la ropa.

Oh tú que buscas en el manto remendado la moneda de la presencia,
extraño es que esperes de los ignorantes ojo para el secreto.

Puesto que eres el narciso del jardín de la mirada, oh ojo y lámpara,
¿por qué llevas la cabeza tan altiva ante mí, de corazón cansado?

La joya de la copa de Jamshid es de la mina de otro mundo;
tú la pides al barro de los alfareros.

Eres el padre de la experiencia, oh corazón; ¿por qué razón, pues,
esperas amor y fidelidad de estos mozos?

Tendrás que vaciar del todo tu bolsa de plata y oro,
con las esperanzas que pones en los de cuerpo de plata.

Aunque la vida de rend y la ruina son nuestra culpa,
un enamorado dijo que eres tú quien tiene en ello al siervo.

No pases el día de la salud en reproches, Hafez;
¿qué esperas de un mundo que pasa?