Ghazal 475: People said that you are a second Joseph

گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت به از آنی

شیرین‌تر از آنی به شکرخنده که گویم
ای خسرو خوبان که تو شیرین زمانی

تشبیه دهانت نتوان کرد به غنچه
هرگز نبود غنچه بدین تنگ دهانی

صد بار بگفتی که دهم زان دهنت کام
چون سوسن آزاده چرا جمله زبانی؟

گویی بدهم کامت و جانت بستانم
ترسم ندهی کامم و جانم بستانی

چشم تو خدنگ از سپر جان گذراند
بیمار که دیده‌ست بدین سخت کمانی

چون اشک بیندازیش از دیدهٔ مردم
آن را که دمی از نظر خویش برانی

People said that you are a second Joseph;
when I looked closely, in truth you are better than that.

With your sugared smile you are sweeter than I can say,
O Khosrow of the beautiful, for you are the Shirin of the age.

Your mouth cannot be compared to a rosebud;
never was there a bud with a mouth as small as this.

A hundred times you said: "I will grant your wish from this mouth."
Why, like the free lily, are you nothing but tongue?

You say: "I will grant your wish and take your life."
I fear you will not grant my wish, and will take my life.

Your eye sends its arrow through the shield of the soul;
who ever saw a sick man draw so hard a bow?

You let him fall like a tear from the eyes of everyone,
the one whom you drive for a moment out of your own sight.