Ghasel 107: Deine Schönheit sei stets im Wachsen

حسن تو همیشه در فزون باد
رویت همه ساله لاله‌گون باد

اندر سر ما خیال عشقت
هر روز که باد در فزون باد

هر سرو که در چمن درآید
در خدمت قامتت نگون باد

چشمی که نه فتنهٔ تو باشد
چون گوهر اشک غرق خون باد

چشم تو ز بهر دلربایی
در کردن سحر ذوفنون باد

هر جا که دلیست در غم تو
بی صبر و قرار و بی سکون باد

قد همه دلبران عالم
پیش الف قدت چو نون باد

هر دل که ز عشق توست خالی
از حلقهٔ وصل تو برون باد

لعل تو که هست جان حافظ
دور از لب مردمان دون باد

Deine Schönheit sei stets im Wachsen;
dein Gesicht sei das ganze Jahr tulpenfarben.

In unserem Kopf der Gedanke an deine Liebe
sei mit jedem Tag, der kommt, im Wachsen.

Jede Zypresse, die auf die Wiese tritt,
sei im Dienst deines Wuchses geneigt.

Das Auge, das nicht von dir betört ist,
sei wie die Perle der Träne in Blut ertrunken.

Dein Auge sei, um Herzen zu rauben,
im Zaubern aller Künste Meister.

Wo immer ein Herz im Kummer um dich ist,
sei es ohne Geduld, ohne Ruhe und ohne Stille.

Der Wuchs aller Herzensdiebe der Welt
sei vor dem Alif deines Wuchses gekrümmt wie das Nun.

Jedes Herz, das leer von deiner Liebe ist,
sei außerhalb des Kreises deiner Nähe.

Deine Rubinlippe, die die Seele des Hafis ist,
sei fern von den Lippen niedriger Menschen.