Ghasel 154: Spiel eine Weise, zu deren Klang man einen Seufzer ausstoßen kann

راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد
شعری بخوان که با او رطل گران توان زد

بر آستان جانان گر سر توان نهادن
گلبانگ سربلندی بر آسمان توان زد

قد خمیدهٔ ما سهلت نماید اما
بر چشم دشمنان تیر، از این کمان توان زد

در خانقه نگنجد اسرار عشقبازی
جام می مغانه هم با مغان توان زد

درویش را نباشد برگ سرای سلطان
ماییم و کهنه دلقی کآتش در آن توان زد

اهل نظر دو عالم در یک نظر ببازند
عشق است و داو اول بر نقد جان توان زد

گر دولت وصالت خواهد دری گشودن
سرها بدین تخیل بر آستان توان زد

عشق و شباب و رندی مجموعهٔ مراد است
چون جمع شد معانی گوی بیان توان زد

شد رهزن سلامت زلف تو وین عجب نیست
گر راهزن تو باشی صد کاروان توان زد

حافظ به حق قرآن کز شید و زرق بازآی
باشد که گوی عیشی در این جهان توان زد

Spiel eine Weise, zu deren Klang man einen Seufzer ausstoßen kann;
sag ein Gedicht, zu dem man den schweren Becher leeren kann.

Wenn man das Haupt auf die Schwelle der Geliebten legen kann,
kann man den Ruf des Stolzes bis zum Himmel senden.

Unser gebeugter Wuchs erscheint dir gering, doch
aus diesem Bogen kann man Pfeile in die Augen der Feinde schießen.

Die Geheimnisse des Liebesspiels passen nicht ins Derwischkloster;
den Becher des Magierweins kann man nur mit Magiern leeren.

Der Derwisch hat nicht das Rüstzeug für den Palast des Sultans;
wir sind es und eine alte Kutte, an die man Feuer legen kann.

Die Einsichtigen verspielen beide Welten mit einem Blick;
es ist die Liebe, und beim ersten Wurf kann man die Münze des Lebens setzen.

Wenn das Glück deiner Nähe eine Tür öffnen wollte,
kann man in dieser Vorstellung die Köpfe an die Schwelle schlagen.

Liebe, Jugend und Rendtum sind die Summe des Wünschens;
sind die Bedeutungen beisammen, kann man den Ball der Rede schlagen.

Deine Locke wurde zum Wegelagerer der Sicherheit, und das ist kein Wunder;
bist du der Wegelagerer, kann man hundert Karawanen überfallen.

Hafis, bei der Wahrheit des Korans, lass ab von Trug und Heuchelei;
vielleicht kann man in dieser Welt den Ball des Genusses schlagen.