Ghasel 200: Weißt du, was Harfe und Laute vortragen?

دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند؟
پنهان خورید باده که تعزیر می‌کنند

ناموس عشق و رونق عشاق می‌برند
عیب جوان و سرزنش پیر می‌کنند

جز قلب تیره هیچ نشد حاصل و هنوز
باطل در این خیال که اکسیر می‌کنند

گویند رمز عشق مگویید و مشنوید
مشکل حکایتیست که تقریر می‌کنند

ما از برون در شده مغرور صد فریب
تا خود درون پرده چه تدبیر می‌کنند

تشویش وقت پیر مغان می‌دهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می‌کنند

صد ملک دل به نیم نظر می‌توان خرید
خوبان در این معامله تقصیر می‌کنند

قومی به جد و جهد نهادند وصل دوست
قومی دگر حواله به تقدیر می‌کنند

فی‌الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر
ک‌این کارخانه‌ایست که تغییر می‌کنند

می خور که شیخ و حافظ و مفتی و محتسب
چون نیک بنگری همه تزویر می‌کنند

Weißt du, was Harfe und Laute vortragen?
«Trinkt den Wein im Verborgenen, denn man straft.»

Sie nehmen der Liebe die Ehre und den Liebenden den Glanz;
sie tadeln den Jungen und schelten den Alten.

Nichts kam dabei heraus als ein verdunkeltes Herz, und noch immer
hängen sie dem nichtigen Wahn an, sie machten das Elixier.

Sie sagen: «Sprecht und hört nicht vom Geheimnis der Liebe.»
Es ist eine schwere Geschichte, die sie da vortragen.

Wir draußen vor der Tür sind von hundert Täuschungen verblendet;
wer weiß, was man hinter dem Vorhang plant?

Sie stören wieder die Ruhe des Meisters der Magier;
sieh diese Wanderer, was sie dem Meister antun!

Hundert Reiche des Herzens kann man mit einem halben Blick kaufen;
die Schönen lassen es bei diesem Handel fehlen.

Die einen haben die Vereinigung mit dem Freund auf Mühe und Eifer gestellt;
die anderen verweisen sie an das Schicksal.

Kurz, vertraue nicht auf die Beständigkeit der Zeit,
denn dies ist eine Werkstatt, in der man alles verändert.

Trink Wein, denn Scheich und Hafis und Mufti und Sittenwächter
treiben, wenn du genau hinsiehst, allesamt Heuchelei.