Ghazal 274: À la saison de la tulipe, prends la coupe et sois sans hypocrisie

به دور لاله، قدح گیر و بی‌ریا می‌باش
به بوی گل، نفسی همدم صبا می‌باش

نگویمت که همه ساله می پرستی کن
سه ماه می خور و نه ماه پارسا می‌باش

چو پیر سالک عشقت به می حواله کند
بنوش و منتظر رحمت خدا می‌باش

گرت هواست که چون جم به سر غیب رسی
بیا و همدم جام جهان‌نما می‌باش

چو غنچه گر چه فروبستگی‌ست کار جهان
تو همچو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

وفا مجوی ز کس ور سخن نمی‌شنوی
به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می‌باش

مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ
ولی معاشر رندان پارسا می‌باش

À la saison de la tulipe, prends la coupe et sois sans hypocrisie ;
au parfum de la rose, sois un instant le compagnon du vent d'est.

Je ne te dis pas d'adorer le vin toute l'année ;
bois trois mois, et sois dévot pendant neuf.

Quand le vieillard qui chemine en amour te renvoie au vin,
bois, et attends la miséricorde de Dieu.

Si tu désires, comme Jamshid, atteindre le secret de l'invisible,
viens, et sois le compagnon de la coupe qui montre le monde.

Bien que l'affaire du monde soit fermée comme le bouton,
sois, comme le vent du printemps, celui qui dénoue les nœuds.

Ne cherche la fidélité chez personne ; et si tu n'écoutes pas,
reste à chercher en vain le Simorgh et l'élixir.

Ne te fais pas disciple de la dévotion des étrangers, Hafez,
mais sois le compagnon des libertins vraiment pieux.