Ghazal 294: Per la fedeltà al tuo amore sono famoso tra le belle, come la candela

در وفای عشق تو، مشهور خوبانم چو شمع
شب‌نشین کوی سربازان و رندانم چو شمع

روز و شب خوابم نمی‌آید به چشم غم‌پرست
بس که در بیماری هجر تو گریانم چو شمع

رشتهٔ صبرم به مقراض غمت ببریده شد
همچنان در آتش مهر تو سوزانم چو شمع

گر کمیت اشک گلگونم نبودی گرم‌رو
کی شدی روشن به گیتی راز پنهانم چو شمع؟

در میان آب و آتش همچنان سرگرم توست
این دل زار نزار اشک‌بارانم چو شمع

در شب هجران، مرا پروانهٔ وصلی فرست
ور نه از دردت جهانی را بسوزانم چو شمع

بی جمال عالم‌آرای تو روزم چون شب است
با کمال عشق تو در عین نقصانم چو شمع

کوه صبرم نرم شد چون موم در دست غمت
تا در آب و آتش عشقت گدازانم چو شمع

همچو صبحم یک نفس باقی‌ست با دیدار تو
چهره بنما دلبرا تا جان برافشانم چو شمع

سرفرازم کن شبی از وصل خود ای نازنین
تا منور گردد از دیدارت ایوانم چو شمع

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت
آتش دل، کی به آب دیده بنشانم چو شمع؟

Per la fedeltà al tuo amore sono famoso tra le belle, come la candela;
veglio di notte nella via dei temerari e dei rend, come la candela.

Giorno e notte il sonno non viene al mio occhio adoratore del dolore,
tanto piango nella malattia della tua lontananza, come la candela.

Il filo della mia pazienza è stato tagliato dalle forbici del dolore per te,
eppure brucio nel fuoco del tuo amore, come la candela.

Se il destriero baio delle mie lacrime color di rosa non corresse così veloce,
quando mai il mio segreto nascosto sarebbe venuto alla luce nel mondo, come la candela?

Tra acqua e fuoco è ancora ardentemente preso da te
questo cuore misero, consunto, che piove lacrime, come la candela.

Nella notte della separazione mandami la falena di un incontro,
altrimenti, per il dolore di te, brucerò un mondo intero, come la candela.

Senza la tua bellezza che adorna il mondo il mio giorno è come la notte;
con tutta la pienezza del tuo amore sono in piena diminuzione, come la candela.

Il monte della mia pazienza si è fatto molle come cera nella mano del dolore per te,
da quando mi sciolgo nell'acqua e nel fuoco del tuo amore, come la candela.

Come al mattino, mi resta un respiro per vederti;
mostra il volto, rubacuori, perché io doni la vita, come la candela.

Innalzami una notte con la tua unione, o delicato,
perché la mia sala si illumini della tua vista, come la candela.

Hafez ha preso mirabilmente in testa il fuoco del tuo amore;
quando spegnerò il fuoco del cuore con l'acqua degli occhi, come la candela?