Ghazal 30: La tua chioma ha legato mille cuori con un solo capello

زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست
راه هزار چاره‌گر از چارسو ببست

تا عاشقان به بوی نسیمش دهند جان
بگشود نافه‌ای و در آرزو ببست

شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو
ابرو نمود و جلوه‌گری کرد و رو ببست

ساقی به چند رنگ، می اندر پیاله ریخت
این نقش‌ها نگر که چه خوش در کدو ببست

یا رب چه غمزه کرد صراحی که خون خم
با نعره‌های قلقلش اندر گلو ببست

مطرب چه پرده ساخت که در پردهٔ سماع
بر اهل وجد و حال، در های‌وهو ببست

حافظ! هر آن که عشق نورزید و وصل خواست
احرام طوف کعبهٔ دل، بی‌وضو ببست

La tua chioma ha legato mille cuori con un solo capello;
ha chiuso da ogni lato la strada a mille guaritori.

Perché gli amanti diano la vita per il profumo della sua brezza,
ha aperto una borsa di muschio e chiuso la porta al desiderio.

Sono impazzito perché la mia bella, come la luna nuova,
mostrò il sopracciglio, si mise in mostra e nascose il volto.

Il coppiere ha versato nella coppa vino di più colori;
guarda queste figure, come le ha ben fissate nella zucca.

Signore, che occhiata diede la fiasca, che il sangue della giara
le si è fermato in gola con i suoi gridi di gorgoglio?

Che modo ha suonato il menestrello, che dentro la musica
ha chiuso la porta del clamore alla gente dell'estasi?

Hafez, chi non praticò l'amore e volle l'unione
vestì l'abito del pellegrino verso la Kaaba del cuore senza abluzione.