Ghazal 33: Celui qui a choisi la retraite, qu'a-t-il besoin de promenade ?

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

جانا به حاجتی که تو را هست با خدا
کآخر دمی بپرس که ما را چه حاجت است

ای پادشاه حسن خدا را بسوختیم
آخر سؤال کن که گدا را چه حاجت است

ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست
در حضرت کریم، تمنا چه حاجت است

محتاج قصه نیست گرت قصد خون ماست
چون رخت از آن توست، به یغما چه حاجت است

جام جهان نماست ضمیر منیر دوست
اظهار احتیاج، خود آن جا چه حاجت است

آن شد که بار منت ملاح بردمی
گوهر چو دست داد به دریا چه حاجت است

ای مدعی برو که مرا با تو کار نیست
احباب حاضرند، به اعدا چه حاجت است

ای عاشق گدا چو لب روح‌بخش یار
می‌داندت وظیفه، تقاضا چه حاجت است

حافظ! تو ختم کن که هنر خود عیان شود
با مدعی نزاع و محاکا چه حاجت است

Celui qui a choisi la retraite, qu'a-t-il besoin de promenade ?
Quand il y a la rue de l'ami, qu'a-t-on besoin de la campagne ?

Ma chère, par le besoin que tu as toi-même de Dieu,
demande enfin, un instant, quel est notre besoin.

Ô roi de la beauté, pour l'amour de Dieu, nous sommes consumés ;
demande enfin ce dont le mendiant a besoin.

Nous sommes gens de besoin, et sans langue pour demander ;
en présence du Généreux, qu'est-il besoin de supplier ?

Nul besoin de prétexte si tu en veux à notre sang ;
puisque le bien est à toi, qu'est-il besoin de pillage ?

L'esprit lumineux de l'ami est la coupe qui montre le monde ;
qu'est-il besoin, là, d'exposer son besoin ?

Le temps n'est plus où je portais le poids de la faveur du marin ;
la perle une fois en main, qu'a-t-on besoin de la mer ?

Va-t'en, prétentieux, je n'ai pas affaire à toi ;
les amis sont présents, qu'a-t-on besoin d'ennemis ?

Ô amant mendiant, puisque la lèvre vivifiante de l'ami
sait ce qui t'est dû, qu'est-il besoin de réclamer ?

Hafez, conclus, car le talent se montrera de lui-même ;
qu'est-il besoin de querelle et de joute avec le prétentieux ?