Ghazal 396: It is morning, cupbearer: fill a cup with wine.

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن

زان پیش‌تر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام بادهٔ گلگون خراب کن

خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن

روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسهٔ سر ما پرشراب کن

ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم
با ما به جام باده صافی خطاب کن

کار صواب، باده پرستی‌ست حافظا
برخیز و عزم جزم به کار صواب کن

It is morning, cupbearer: fill a cup with wine.
The turning of the sky does not wait: make haste.

Before this passing world falls into ruin,
ruin us with a cup of rose-red wine.

The sun of wine has risen from the east of the goblet;
if you are looking for the means of pleasure, give up sleep.

On the day when the wheel makes jugs out of our clay,
take care to fill the bowl of our skull with wine.

We are not the men for asceticism, repentance and idle talk;
speak to us with a cup of clear wine.

The right work is the worship of wine, Hafez;
rise, and set your mind firmly on the right work.