Ghasel 48: Der Sufi erkannte das verborgene Geheimnis am Schein des Weins

صوفی از پرتو می راز نهانی دانست
گوهر هر کس از این لعل، توانی دانست

قدر مجموعهٔ گل، مرغ سحر داند و بس
که نه هر کو ورقی خواند، معانی دانست

عرضه کردم دو جهان بر دل کارافتاده
به جز از عشق تو باقی همه فانی دانست

آن شد اکنون که ز ابنای عوام اندیشم
محتسب نیز در این عیش نهانی دانست

دل‌بر، آسایش ما مصلحت وقت ندید
ور نه از جانب ما دل‌نگرانی دانست

سنگ و گل را کند از یمن نظر لعل و عقیق
هر که قدر نفس باد یمانی دانست

ای که از دفتر عقل، آیت عشق آموزی
ترسم این نکته به تحقیق ندانی دانست

می بیاور که ننازد به گل باغ جهان
هر که غارت‌گری باد خزانی دانست

حافظ این گوهر منظوم که از طبع انگیخت
ز اثر تربیت آصف ثانی دانست

Der Sufi erkannte das verborgene Geheimnis am Schein des Weins;
an diesem Rubin kannst du das Wesen eines jeden erkennen.

Den Wert der Blättersammlung der Rose kennt nur der Vogel der Frühe,
denn nicht jeder, der ein Blatt las, erfasste den Sinn.

Ich bot beide Welten meinem erfahrenen Herzen an;
außer der Liebe zu dir hielt es alles Übrige für vergänglich.

Vorbei ist die Zeit, da ich mich um das gemeine Volk sorgte;
auch der Sittenwächter erfuhr von dieser heimlichen Lust.

Die Herzensdiebin hielt unsere Ruhe nicht für an der Zeit,
sonst wusste sie von der Sorge auf unserer Seite.

Stein und Lehm macht durch den Segen des Blicks zu Rubin und Karneol,
wer den Wert des Hauchs des Windes aus Jemen erkannte.

Du, der du den Vers der Liebe aus dem Buch der Vernunft lernst,
ich fürchte, du wirst diesen Punkt nie wirklich erkennen.

Bring Wein, denn auf die Rose im Garten der Welt ist nicht stolz,
wer das Plündern des Herbstwinds erkannte.

Diese aufgereihte Perle, die Hafis aus seiner Natur hervorbrachte,
erkannte er als Wirkung der Förderung des zweiten Asaf.