Ghasel 83: Wenn von deiner Moschuslocke ein Fehler ausging, ist es vorbei

گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت
ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت

برق عشق ار خرمن پشمینه پوشی سوخت سوخت
جور شاه کامران گر بر گدایی رفت رفت

در طریقت رنجش خاطر نباشد می بیار
هر کدورت را که بینی چون صفایی رفت رفت

عشقبازی را تحمل باید ای دل، پای دار
گر ملالی بود بود و گر خطایی رفت رفت

گر دلی از غمزهٔ دلدار باری برد برد
ور میان جان و جانان ماجرایی رفت رفت

از سخن چینان ملالت‌ها پدید آمد ولی
گر میان همنشینان ناسزایی رفت رفت

عیب حافظ گو مکن واعظ که رفت از خانقاه
پای آزادی چه بندی؟ گر به جایی رفت رفت

Wenn von deiner Moschuslocke ein Fehler ausging, ist es vorbei;
wenn von eurem dunklen Mal uns eine Härte traf, ist es vorbei.

Wenn der Blitz der Liebe die Ernte eines Wollkuttenträgers verbrannte, ist sie verbrannt;
wenn das Unrecht eines glücklichen Königs einen Bettler traf, ist es vorbei.

Auf dem Pfad gibt es kein Gekränktsein; bring Wein.
Jede Trübung, die du siehst, ist vorbei, sobald Klarheit kam.

Das Liebesspiel verlangt Ertragen, o Herz, halte stand.
Gab es Verdruss, so gab es ihn; gab es einen Fehler, ist es vorbei.

Wenn ein Blick der Herzliebsten ein Herz davontrug, trug er es davon;
wenn zwischen Seele und Geliebter etwas vorfiel, ist es vorbei.

Von Zuträgern kam mancher Verdruss, doch
wenn zwischen Gefährten ein unpassendes Wort fiel, ist es vorbei.

Sag dem Prediger, er solle Hafis nicht tadeln, weil er das Kloster verließ;
was bindest du den Fuß des Freien? Ging er irgendwohin, so ging er.