Ghazal 174: Bonne nouvelle, ô cœur : la brise est revenue

مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
هدهد خوش‌خبر از طرف سبا بازآمد

برکش ای مرغ سحر نغمهٔ داوودی باز
که سلیمان گل از باد هوا بازآمد

عارفی کو که کند فهم زبان سوسن
تا بپرسد که چرا رفت و چرا بازآمد

مردمی کرد و کرم لطف خداداد به من
ک‌آن بت ماه‌رخ از راه وفا بازآمد

لاله بوی می نوشین بشنید از دم صبح
داغ‌دل بود، به امید دوا بازآمد

چشم من در ره این قافلهٔ راه بماند
تا به گوش دلم آواز درا بازآمد

گرچه حافظ در رنجش زد و پیمان بشکست
لطف او بین که به لطف از در ما بازآمد

Bonne nouvelle, ô cœur : la brise est revenue ;
la huppe aux heureux messages est revenue du pays de Saba.

Reprends, ô oiseau de l'aube, le chant de David,
car le Salomon de la rose est revenu sur le vent.

Où est un sage qui comprenne la langue du lis,
pour lui demander pourquoi il partit et pourquoi il est revenu ?

La grâce donnée de Dieu m'a traité avec humanité et générosité,
car cette idole au visage de lune est revenue par la voie de la fidélité.

La tulipe a senti le parfum du vin doux au souffle de l'aube ;
elle avait le cœur marqué, elle est revenue dans l'espoir du remède.

Mon œil est resté sur le chemin de cette caravane
jusqu'à ce que le son de la cloche revienne à l'oreille de mon cœur.

Bien que Hafez ait frappé à la porte de la brouille et rompu le pacte,
vois sa bonté : avec bonté elle est revenue à notre porte.