Ghasel 182: Du schriebst keinen Bericht, wie es dir geht, und einige Tage vergingen

حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
محرمی کو که فرستم به تو پیغامی چند؟

ما بدان مقصد عالی نتوانیم رسید
هم مگر پیش نهد لطف شما گامی چند

چون می از خم به سبو رفت و گل افکند نقاب
فرصت عیش نگه دار و بزن جامی چند

قند آمیخته با گل نه علاج دل ماست
بوسه‌ای چند برآمیز به دشنامی چند

زاهد از کوچهٔ رندان به سلامت بگذر
تا خرابت نکند صحبت بدنامی چند

عیب می جمله چو گفتی، هنرش نیز بگو
نفی حکمت مکن از بهر دل عامی چند

ای گدایان خرابات خدا یار شماست
چشم انعام مدارید ز انعامی چند

پیر میخانه چه خوش گفت به دردی‌کش خویش
که مگو حال دل سوخته با خامی چند

حافظ از شوق رخ مهر‌فروغ تو بسوخت
کامگارا نظری کن سوی ناکامی چند

Du schriebst keinen Bericht, wie es dir geht, und einige Tage vergingen;
wo ist ein Vertrauter, dass ich dir einige Botschaften sende?

Wir können jenes hohe Ziel nicht erreichen,
es sei denn, Eure Güte käme einige Schritte entgegen.

Da der Wein vom Fass in den Krug kam und die Rose den Schleier abwarf,
halte die Gelegenheit zur Freude fest und leere einige Becher.

Kandis mit Rose gemischt ist nicht die Arznei für unser Herz;
mische einige Küsse mit einigen Schelten.

Asket, geh heil an der Gasse der Rends vorüber,
damit dich die Gesellschaft einiger Verrufener nicht zugrunde richtet.

Da du alle Fehler des Weins genannt hast, nenne auch seinen Vorzug;
leugne die Weisheit nicht einigen Gewöhnlichen zuliebe.

Ihr Bettler der Schenke, Gott ist euer Freund;
erwartet keine Gabe von einigen Rindern.

Wie schön sagte der Alte der Schenke zu seinem Hefetrinker:
Erzähl den Zustand des verbrannten Herzens nicht einigen Unreifen.

Hafis verbrannte vor Sehnsucht nach deinem sonnenhellen Gesicht;
o Glücklicher, wirf einen Blick auf einige Unglückliche.