Ghazal 191: Chi è colui che per generosità ci sarà fedele

آن، کیست کز روی کرم، با ما وفاداری کند؟
بر جای بدکاری چو من، یک دم نکوکاری کند؟

اول، به بانگ نای و نی، آرد به دل، پیغام وی
وآن‌گه به یک پیمانه می، با من وفاداری کند

دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او، باشد که دلداری کند

گفتم: «گره نگشوده‌ام، زان طره تا من بوده‌ام»
گفتا: «منش فرموده‌ام، تا با تو طراری کند»

پشمینه‌پوش تندخو، از عشق نشنیده‌ست بو
با مستی‌اش، رمزی بگو! تا ترک هشیاری کند

چون من گدای بی‌نشان، مشکل بود یاری چنان
سلطان کجا عیش نهان، با رند بازاری کند؟

زآن طرهٔ پرپیچ و خم، سهل است اگر بینم ستم
از بند و زنجیرش چه غم، هر کس که عیاری کند؟

شد لشکر غم بی‌عدد، از بخت می‌خواهم مدد
تا فخر دین عبدالصمد، باشد که غم‌خواری کند

با چشم پر نیرنگ او، «حافظ»! مکن آهنگ او!
کآن طرهٔ شبرنگ او، بسیار طراری کند

Chi è colui che per generosità ci sarà fedele,
e a un malfattore come me farà per un istante del bene?

Prima, al suono del flauto e della canna, porti al cuore il suo messaggio,
e poi con una misura di vino mi sia fedele.

Il rubacuori per cui la mia anima si è consumata, da cui il desiderio del mio cuore nulla ottenne,
di lui non si può disperare; forse darà conforto.

Dissi: «Da quando esisto non ho sciolto un nodo di quella ciocca.»
Disse: «Le ho ordinato io di fare con te l'imbrogliona.»

Chi veste lana ed è d'indole aspra non ha mai sentito il profumo dell'amore;
digli un cenno della sua ebbrezza, perché lasci la sobrietà.

Per un mendicante senza nome come me, un tale amico è cosa difficile;
quando mai un sultano gode in segreto con un rend del mercato?

Da quella ciocca piena di giri e di pieghe è poca cosa se subisco un torto;
che pena dà il suo laccio e la sua catena a chi fa l'ardito?

L'esercito del dolore è diventato innumerevole; chiedo aiuto alla fortuna,
perché Fakhr al-Din Abd al-Samad forse abbia compassione.

Con quel suo occhio pieno d'inganni, Hafez, non andare verso di lui,
ché quella sua ciocca color della notte fa molti imbrogli.