Ghazal 206: Un tempo avevi più pensiero per gli amanti di adesso

پیش از اینت بیش از این اندیشهٔ عشاق بود
مهرورزی تو با ما شهرهٔ آفاق بود

یاد باد آن صحبت شب‌ها که با نوشین لبان
بحث سر عشق و ذکر حلقهٔ عشاق بود

پیش از این کاین سقف سبز و طاق مینا برکشند
منظر چشم مرا ابروی جانان طاق بود

از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
دوستی و مهر بر یک عهد و یک میثاق بود

سایهٔ معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد؟
ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود

حسن مه رویان مجلس گرچه دل می‌برد و دین
بحث ما در لطف طبع و خوبی اخلاق بود

بر در شاهم گدایی نکته‌ای در کار کرد
گفت بر هر خوان که بنشستم خدا رزاق بود

رشتهٔ تسبیح اگر بگسست معذورم بدار
دستم اندر دامن ساقی سیمین ساق بود

در شب قدر ار صبوحی کرده‌ام، عیبم مکن
سرخوش آمد یار و جامی بر کنار طاق بود

شعر حافظ در زمان آدم اندر باغ خلد
دفتر نسرین و گل را زینت اوراق بود

Un tempo avevi più pensiero per gli amanti di adesso;
il tuo affetto per noi era famoso agli orizzonti.

Sia ricordata quella compagnia delle notti in cui, con chi ha dolci le labbra,
si discuteva del segreto dell'amore e si ricordava il cerchio degli amanti.

Prima che innalzassero questo tetto verde e questa volta di smalto,
la vista del mio occhio aveva per arco il sopracciglio dell'amato.

Dal respiro dell'alba della preeternità alla fine della sera dell'eternità,
amicizia e amore sono rimasti in un solo patto e in una sola alleanza.

Se l'ombra dell'amato è caduta sull'amante, che importa?
Noi avevamo bisogno di lui, lui aveva desiderio di noi.

Benché la bellezza dei volti di luna del convegno rapisse cuore e fede,
il nostro discorso era sulla grazia dell'indole e sulla bontà del carattere.

Alla porta del re un mendicante fece un'osservazione acuta;
disse: «A ogni mensa a cui mi sono seduto, Dio era colui che provvede.»

Se il filo del rosario si è spezzato, tienimi per scusato;
la mia mano era sul lembo del coppiere dalle gambe d'argento.

Se nella Notte del Destino ho bevuto la coppa del mattino, non biasimarmi;
l'amico arrivò lieto, e c'era una coppa sull'orlo della nicchia.

I versi di Hafez, al tempo di Adamo, nel giardino del paradiso,
erano l'ornamento delle pagine del quaderno della rosa canina e della rosa.