Ghazal 28: Per la vita del signore, per l'antico diritto e il patto leale

به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
که مونس دم صبحم، دعای دولت توست

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد
ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

بکن معامله‌ای، وین دل شکسته بخر
که با شکستگی ارزد به صد هزار درست

زبان مور به آصف دراز گشت و رواست
که خواجه خاتم جم، یاوه کرد و باز نجست

دلا طمع مبر از لطف بی‌نهایت دوست
چو لاف عشق زدی، سر بباز، چابک و چست

به صدق کوش، که خورشید زاید از نفست
که از دروغ سیه‌روی گشت صبح نخست

شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز
نمی‌کنی به ترحم، نطاق سلسله سست

مرنج حافظ و از دلبر‌ان حفاظ مجوی
گناه باغ چه باشد چو این گیاه نرست

Per la vita del signore, per l'antico diritto e il patto leale,
la compagna del mio respiro all'alba è la preghiera per la tua fortuna.

Le mie lacrime, che superarono il diluvio di Noè,
non hanno potuto lavare dalla tavola del mio petto l'immagine del tuo amore.

Fa' un affare e compra questo cuore spezzato,
ché anche spezzato vale centomila cuori interi.

La lingua della formica si è allungata contro Asaf, e a ragione,
ché il signore smarrì il sigillo di Jamshid e non lo cercò.

O cuore, non perdere la speranza nella grazia infinita dell'amico;
poiché ti sei vantato d'amare, giocati la testa, svelto e agile.

Sforzati alla sincerità, perché il sole nasca dal tuo respiro,
ché la prima alba ebbe il volto annerito dalla sua menzogna.

Per te sono diventato il folle di monti e pianure, e ancora
non allenti per pietà la cintura della mia catena.

Non affliggerti, Hafez, e non cercare protezione nelle rubacuori;
che colpa ha il giardino se questa pianta non è cresciuta?