Ghazal 403: Bevi vino di rubino e guarda il volto di chi ha fronte di luna

شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین
خلاف مذهب آنان جمال اینان بین

به زیر دلق ملمع کمندها دارند
درازدستی این کوته‌آستینان بین

به خرمن دو جهان سر فرونمی‌آرند
دماغ و کبر گدایان و خوشه‌چینان بین

بهای نیم کرشمه هزار جان طلبند
نیاز اهل دل و ناز نازنینان بین

حقوق صحبت ما را به باد داد و برفت
وفای صحبت یاران و همنشینان بین

اسیر عشق شدن چارهٔ خلاص من است
ضمیر عاقبت‌اندیش پیش‌بینان بین

کدورت از دل حافظ ببرد صحبت دوست
صفای همت پاکان و پاک‌دینان بین

Bevi vino di rubino e guarda il volto di chi ha fronte di luna;
contro la dottrina di quelli, guarda la bellezza di questi.

Sotto il saio rattoppato portano lacci;
guarda la mano lunga di questi dalle maniche corte.

Non chinano il capo davanti al raccolto dei due mondi;
guarda l'orgoglio e la superbia di mendicanti e spigolatori.

Per mezzo sguardo chiedono mille vite;
guarda il bisogno della gente di cuore e lo sdegno dei delicati.

Ha gettato al vento i diritti della nostra compagnia e se n'è andato;
guarda la fedeltà di amici e compagni.

Diventare prigioniero dell'amore è il mio rimedio per essere libero;
guarda la mente previdente di chi vede lontano.

La compagnia dell'amico ha tolto il torbido dal cuore di Hafez;
guarda la purezza d'intenti dei puri e di chi ha fede pura.