Ghasel 406: Er sagte: Du gingst hinaus, den Neumond zu betrachten

گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
از ماه ابروان منت شرم باد رو

عمری‌ست تا دلت ز اسیران زلف ماست
غافل ز حفظ جانب یاران خود مشو

مفروش عطر عقل به هندوی زلف ما
کان‌جا هزار نافهٔ مشکین به نیم‌جو

تخم وفا و مهر در این کهنه کشته‌زار
آن‌گه عیان شود که بود موسم درو

ساقی بیار باده که رمزی بگویمت
از سر‌ اختران کهن‌سیر و ماه نو

شکل هلال هر سر مه می‌دهد نشان
از افسر سیامک و ترک کلاه زو

حافظ جناب پیر مغان مأمن وفاست
درس حدیث عشق بر او خوان و زو شنو

Er sagte: Du gingst hinaus, den Neumond zu betrachten;
schäme dich vor dem Mond meiner Brauen und geh.

Ein Leben lang gehört dein Herz zu den Gefangenen unserer Locke;
versäume nicht, zu deinen eigenen Freunden zu halten.

Verkaufe den Duft des Verstandes nicht an den Hindu unserer Locke,
denn dort gelten tausend Moschusbeutel ein halbes Gerstenkorn.

Der Same der Treue und Liebe auf diesem alten Saatfeld
wird sichtbar, wenn die Zeit der Ernte da ist.

Schenke, bring Wein, damit ich dir eine Andeutung mache
vom Geheimnis der altwandernden Sterne und des Neumonds.

Die Gestalt der Mondsichel gibt zu jedem Monatsbeginn ein Zeichen
vom Diadem des Siyamak und vom Scheitel der Mütze des Zav.

Hafis, der Hof des Meisters der Magier ist die Zuflucht der Treue;
lies ihm die Lektion von der Geschichte der Liebe vor und hör sie von ihm.