Ghasel 424: Trenn dich nicht von mir, denn du bist das Licht meiner Augen

از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای
آرام جان و مونس قلب رمیده‌ای

از دامن تو دست ندارند عاشقان
پیراهن صبوری ایشان دریده‌ای

از چشم بخت خویش، مبادت گزند از آنک
در دلبری، به غایت خوبی رسیده‌ای

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای

آن سرزنش که کرد تو را دوست حافظا
بیش از گلیم خویش مگر پا کشیده‌ای

Trenn dich nicht von mir, denn du bist das Licht meiner Augen,
die Ruhe meiner Seele und der Gefährte meines aufgescheuchten Herzens.

Die Liebenden lassen deinen Saum nicht los;
du hast das Hemd ihrer Geduld zerrissen.

Kein Schaden treffe dich vom Auge deines eigenen Glücks,
denn im Herzensraub hast du den Gipfel der Schönheit erreicht.

Verbiete mir die Liebe zu ihm nicht, o Mufti der Zeit;
ich entschuldige dich, denn du hast ihn nicht gesehen.

Jener Tadel, den der Freund dir machte, o Hafis:
Vielleicht hattest du die Füße über deine Decke hinausgestreckt.