Ghasel 447: Komm, hege diesen Groll nicht gegen uns

بیا با ما مورز این کینه‌داری
که حق صحبت دیرینه داری

نصیحت گوش کن کاین در بسی به
از آن گوهر که در گنجینه داری

ولیکن کی نمایی رخ به رندان؟
تو کز خورشید و مه آیینه داری

بد رندان مگو ای شیخ و هش دار
که با حکم خدایی کینه داری

نمی‌ترسی ز آه آتشینم؟
تو دانی خرقهٔ پشمینه داری؟

به فریاد خمار مفلسان رس
خدا را گر می دوشینه داری

ندیدم خوش‌تر از شعر تو حافظ
به قرآنی که اندر سینه داری

Komm, hege diesen Groll nicht gegen uns,
denn du hast die Pflichten einer alten Gemeinschaft.

Hör auf den Rat, denn diese Perle ist weit besser
als das Juwel, das du in deiner Schatzkammer hast.

Doch wann zeigst du den Rends dein Gesicht,
du, dem Sonne und Mond den Spiegel halten?

Rede nicht schlecht von den Rends, o Scheich, und gib acht,
denn du grollst dem Ratschluss Gottes.

Fürchtest du meinen feurigen Seufzer nicht?
Du weißt doch, dass du eine wollene Kutte trägst.

Komm den Mittellosen mit ihrem Katzenjammer zu Hilfe,
um Gottes willen, wenn du Wein von gestern Nacht hast.

Ich sah nichts Schöneres als deine Verse, Hafis,
beim Koran, den du in der Brust trägst.