Ghasel 451: Das Himmelsrad hat dir am Tag des Urteils gut beigestanden

خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
تا شکر چون کنی و چه شکرانه آوری

آن کس که اوفتاد خدایش گرفت دست
گو بر تو باد تا غم افتادگان خوری

در کوی عشق شوکت شاهی نمی‌خرند
اقرار بندگی کن و اظهار چاکری

ساقی به مژدگانی عیش از درم درآی
تا یک دم از دلم غم دنیا به در بری

در شاه‌راه جاه و بزرگی خطر بسی‌ست
آن به کز این گریوه سبک‌بار بگذری

سلطان و فکر لشکر و سودای تاج و گنج
درویش و امن خاطر و کنج قلندری

یک حرف صوفیانه بگویم اجازت است؟
ای نور دیده صلح به از جنگ و داوری

نیل مراد بر حسب فکر و همت است
از شاه نذر خیر و ز توفیق یاوری

حافظ غبار فقر و قناعت ز رخ مشوی
کاین خاک بهتر از عمل کیمیاگری

Das Himmelsrad hat dir am Tag des Urteils gut beigestanden;
nun sieh, wie du dankst und welches Dankopfer du bringst.

Wer gefallen ist, dessen Hand hat Gott ergriffen;
sag: An dir ist es nun, dich der Gefallenen anzunehmen.

In der Gasse der Liebe kauft man keinen Königsprunk;
bekenne dich als Knecht und erkläre dich zum Diener.

Schenke, tritt mit der frohen Botschaft der Freude zu meiner Tür herein,
damit du einen Augenblick den Kummer der Welt aus meinem Herzen trägst.

Auf der Heerstraße von Rang und Größe gibt es viele Gefahren;
besser, du überquerst diesen steilen Pass mit leichtem Gepäck.

Dem Sultan die Sorge um das Heer und die Gier nach Krone und Schatz;
dem Derwisch Seelenfrieden und der Winkel des Wanderers.

Darf ich ein Wort nach Art der Sufis sagen? Mit Verlaub:
O Licht meiner Augen, Frieden ist besser als Krieg und Streit.

Das Ziel zu erreichen hängt von Gedanken und Entschluss ab;
vom König das Gelübde des Guten, von der Gnade der Beistand.

Hafis, wasch den Staub von Armut und Genügsamkeit nicht vom Gesicht,
denn dieser Staub ist besser als das Werk des Alchemisten.