Ghasel 45: In dieser Zeit ist der Gefährte, der frei von Makel ist

در این زمانه، رفیقی که خالی از خلل است
صراحی می ناب و سفینهٔ غزل است

جریده رو که گذرگاه عافیت، تنگ است
پیاله گیر که عمر عزیز، بی‌بدل است

نه من ز بی‌عملی، در جهان، ملولم و بس
ملالت علما هم ز علم بی‌عمل است

به چشم عقل در این رهگذار پرآشوب
جهان و کار جهان، بی‌ثبات و بی‌محل است

بگیر طرهٔ مه‌چهره‌ای و قصه مخوان
که سعد و نحس ز تأثیر زهره و زحل است

دلم، امید فراوان به وصل روی تو داشت
ولی اجل به ره عمر، رهزن امل است

به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که «حافظ» ما، مست بادهٔ ازل است

In dieser Zeit ist der Gefährte, der frei von Makel ist,
eine Flasche reinen Weins und ein Buch voll Ghaselen.

Geh allein, denn der Durchgang zum Heil ist eng;
greif zum Becher, denn das teure Leben hat keinen Ersatz.

Nicht ich allein bin auf der Welt des Nichtstuns müde;
auch der Überdruss der Gelehrten kommt vom Wissen ohne Tat.

Dem Auge der Vernunft erscheint auf diesem unruhigen Durchgang
die Welt und ihr Treiben ohne Bestand und ohne Halt.

Fass die Locke einer Mondgesichtigen und erzähl nicht,
Glück und Unglück kämen vom Einfluss der Venus und des Saturn.

Mein Herz hatte große Hoffnung auf Vereinigung mit deinem Gesicht,
doch auf dem Weg des Lebens ist der Tod der Wegelagerer der Hoffnung.

Zu keiner Zeit wird man ihn nüchtern finden,
so trunken ist unser Hafis vom Wein der Urewigkeit.