Ghazal 487: O tu che nulla sai, sforzati di diventare uno che sa

ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شوی
تا راهرو نباشی کی راهبر شوی؟

در مکتب حقایق پیش ادیب عشق
هان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی

دست از مس وجود چو مردان ره بشوی
تا کیمیای عشق بیابی و زر شوی

خواب و خورت ز مرتبهٔ خویش دور کرد
آن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی

یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبر
کز آب هفت بحر به یک موی تر شوی

از پای تا سرت همه نور خدا شود
در راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی

وجه خدا اگر شودت منظر نظر
زین پس شکی نماند که صاحب‌نظر شوی

بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شود
در دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی

گر در سرت هوای وصال است حافظا
باید که خاک درگه اهل هنر شوی

O tu che nulla sai, sforzati di diventare uno che sa;
finché non sei viandante, come diventerai guida?

Nella scuola delle verità, davanti al maestro dell'amore,
su, figlio, sforzati, perché un giorno tu sia padre.

Lavati le mani dal rame dell'esistenza, come gli uomini della via,
per trovare l'elisir dell'amore e diventare oro.

Il dormire e il mangiare ti hanno tenuto lontano dal tuo stesso rango;
giungerai a te stesso quando sarai senza dormire né mangiare.

Se la luce dell'amore di Dio cade sul tuo cuore e sulla tua anima,
per Dio, diventerai più bello del sole del cielo.

Annega un istante nel mare di Dio, e non credere
che l'acqua dei sette mari ti bagnerà un solo capello.

Dai piedi alla testa diventerai tutto luce di Dio,
quando sulla via del Signore di maestà sarai senza piedi né testa.

Se il volto di Dio diventa l'oggetto del tuo sguardo,
non resta dubbio che d'ora in poi sarai uomo di visione.

Quando il fondamento del tuo essere sarà sconvolto,
non avere in cuore alcun pensiero di essere tu sconvolto.

Se hai in testa il desiderio dell'unione, Hafez,
devi diventare polvere della soglia della gente di virtù.