Ghasel 75: Der Schlaf deines verführerischen Narzissenauges ist nicht ohne Grund

خواب آن نرگس فتان تو، بی‌چیزی نیست
تاب آن زلف پریشان تو، بی‌چیزی نیست

از لبت شیر روان بود که من می‌گفتم
«این شکر گرد نمکدان تو، بی‌چیزی نیست»

جان درازی تو بادا که یقین می‌دانم
در کمان ناوک مژگان تو، بی‌چیزی نیست

مبتلایی به غم محنت و اندوه فراق
ای دل! این ناله و افغان تو، بی‌چیزی نیست

دوش، باد از سر کویش به گلستان بگذشت
ای گل! این چاک گریبان تو، بی‌چیزی نیست

درد عشق ار چه دل از خلق نهان می‌دارد
حافظ این دیدهٔ گریان تو، بی‌چیزی نیست

Der Schlaf deines verführerischen Narzissenauges ist nicht ohne Grund;
die Windung deiner aufgelösten Locke ist nicht ohne Grund.

Noch floss Milch von deiner Lippe, als ich sagte:
Dieser Zucker rings um dein Salzfass ist nicht ohne Grund.

Lang sei dein Leben, denn ich weiß es gewiss:
Der Pfeil deiner Wimpern im Bogen ist nicht ohne Grund.

Du bist vom Kummer der Not und vom Leid der Trennung befallen;
o Herz, dieses Klagen und Rufen ist nicht ohne Grund.

Gestern Nacht zog der Wind von ihrer Gasse in den Rosengarten;
o Rose, dieser Riss in deinem Kragen ist nicht ohne Grund.

Verbirgt das Herz den Liebesschmerz auch vor den Leuten,
Hafis, dieses weinende Auge ist nicht ohne Grund.