Ghazal 89: Signore, trova un modo perché la mia amata torni sana e salva

یا رب سببی ساز که یارم به سلامت
بازآید و برهاندم از بند ملامت

خاک ره آن یار سفرکرده بیارید
تا چشم جهان بین کنمش جای اقامت

فریاد که از شش جهتم راه ببستند
آن خال و خط و زلف و رخ و عارض و قامت

امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت

ای آن که به تقریر و بیان دم زنی از عشق
ما با تو نداریم سخن، خیر و سلامت

درویش مکن ناله ز شمشیر احبا
کاین طایفه از کشته ستانند غرامت

در خرقه زن آتش که خم ابروی ساقی
بر می‌شکند گوشهٔ محراب امامت

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت

کوته نکند بحث سر زلف تو حافظ
پیوسته شد این سلسله تا روز قیامت

Signore, trova un modo perché la mia amata torni sana e salva
e mi liberi dai lacci del biasimo.

Portate la polvere della strada di quell'amata partita,
perché io faccia del mio occhio che vede il mondo la sua dimora.

Aiuto! Da sei lati mi hanno chiuso la strada:
quel neo, la peluria, la ciocca, il volto, la guancia e la statura.

Oggi, che sono nelle tue mani, usa misericordia;
domani, quando sarò polvere, a che servono le lacrime del rimpianto?

Tu che parli d'amore con esposizioni e spiegazioni,
non abbiamo nulla da dirti; va' in pace.

Derviscio, non lamentarti della spada degli amati,
ché questa gente esige dall'ucciso il prezzo del sangue.

Da' fuoco al saio, ché la curva del sopracciglio del coppiere
spezza l'angolo della nicchia dell'imam.

Dio non voglia che io mi lamenti della tua durezza e crudeltà;
l'ingiustizia dei delicati è tutta grazia e generosità.

Hafez non accorcerà il discorso sulla punta della tua ciocca;
questa catena è stata congiunta fino al giorno della resurrezione.