Ghazal 105: Se il sufi beve vino con misura, buon pro gli faccia

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد
ور نه اندیشهٔ این کار فراموشش باد

آن که یک جرعه می از دست تواند دادن
دست با شاهد مقصود در آغوشش باد

پیر ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت
آفرین بر نظر پاک خطاپوشش باد

شاه ترکان، سخن مدعیان می‌شنود
شرمی از مظلمهٔ خون سیاوشش باد

گر چه از کبر، سخن با من درویش نگفت
جان فدای شکرین‌پستهٔ خاموشش باد

چشمم از آینه‌داران خط و خالش گشت
لبم از بوسه‌ربایان بر و دوشش باد

نرگس مست نوازش‌کن مردم‌دارش
خون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد

به غلامی تو مشهور جهان شد حافظ
حلقهٔ بندگی زلف تو در گوشش باد

Se il sufi beve vino con misura, buon pro gli faccia;
altrimenti gli sia dimenticato il pensiero di questa faccenda.

Chi è capace di cedere di sua mano un sorso di vino,
abbia il braccio intorno alla bella che desidera.

Il nostro maestro disse: nessun errore passò sulla penna della creazione;
sia benedetto il suo sguardo puro che copre gli errori.

Il re dei turchi ascolta la parola dei pretenziosi;
abbia vergogna del torto del sangue di Siyavash.

Benché per superbia non abbia parlato con me, derviscio,
la mia vita sia riscatto del suo dolce pistacchio silenzioso.

Il mio occhio è diventato uno dei reggispecchio della sua peluria e del suo neo;
il mio labbro sia uno dei ladri di baci del suo petto e della sua spalla.

Il suo narciso ebbro, carezzevole e gentile con la gente,
se beve a coppe il sangue dell'amante, buon pro gli faccia.

Hafez è diventato famoso nel mondo come tuo schiavo;
l'anello di servitù della tua ciocca sia al suo orecchio.