Ghazal 156: In bellezza, carattere e fedeltà nessuno arriva al nostro amico

به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
تو را در این سخن، انکار کار ما نرسد

اگرچه حسن‌فروشان به جلوه آمده‌اند
کسی به حسن و ملاحت به یار ما نرسد

به حق صحبت دیرین که هیچ محرم راز
به یار یک جهت حق‌گزار ما نرسد

هزار نقش برآید ز کلک صنع و یکی
به دلپذیری نقش نگار ما نرسد

هزار نقد به بازار کائنات آرند
یکی به سکهٔ صاحب عیار ما نرسد

دریغ قافله عمر کآنچنان رفتند
که گردشان به هوای دیار ما نرسد

دلا ز رنج حسودان مرنج و واثق باش
که بد به خاطر امیدوار ما نرسد

چنان بزی که اگر خاک ره شوی کس را
غبار خاطری از رهگذار ما نرسد

بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصهٔ او
به سمع پادشه کامگار ما نرسد

In bellezza, carattere e fedeltà nessuno arriva al nostro amico;
non spetta a te, su questo punto, negare la nostra causa.

Benché i venditori di bellezza siano usciti a mostrarsi,
nessuno in bellezza e grazia arriva al nostro amico.

Per il diritto dell'antica compagnia, nessun confidente
arriva al nostro amico leale e tutto d'un pezzo.

Mille figure escono dalla penna della creazione, e nemmeno una
arriva al fascino della figura della nostra amata.

Portano mille monete al mercato dell'universo;
nemmeno una arriva al conio del nostro saggiatore.

Peccato per la carovana della vita, che se n'è andata in modo tale
che la sua polvere non arriva all'aria del nostro paese.

O cuore, non affliggerti per il tormento degli invidiosi e sii certo
che il male non arriva al nostro animo pieno di speranza.

Vivi in modo che, se diventi polvere della strada,
a nessuno arrivi polvere di rancore dal nostro passaggio.

Hafez è arso, e temo che il racconto della sua storia
non arrivi all'orecchio del nostro re fortunato.