Ghazal 171: Ieri notte, da parte di Asaf, è venuto un messaggero di buone notizie

دوش از جناب آصف، پیک بشارت آمد
کز حضرت سلیمان، عشرت اشارت آمد

خاک وجود ما را، از آب دیده گل کن
ویران‌سرای دل را، گاه عمارت آمد

این شرح بی‌نهایت، کز زلف یار گفتند
حرفی‌ست از هزاران، کاندر عبارت آمد

عیبم بپوش زنهار، ای خرقهٔ می‌آلود
کآن پاک پاک‌دامن، بهر زیارت آمد

امروز جای هر کس، پیدا شود ز خوبان
کآن ماه مجلس‌افروز، اندر صدارت آمد

بر تخت جم که تاجش، معراج آسمان است
همت نگر که موری، با آن حقارت آمد

از چشم شوخش ای دل! ایمان خود نگه دار
کآن جادوی کمانکش، بر عزم غارت آمد

آلوده‌ای تو حافظ، فیضی ز شاه درخواه
کآن عنصر سماحت، بهر طهارت آمد

دریاست مجلس او، دریاب وقت و در یاب
هان ای زیان‌رسیده وقت تجارت آمد

Ieri notte, da parte di Asaf, è venuto un messaggero di buone notizie:
dalla presenza di Salomone è venuto il segnale della gioia.

Impasta la polvere del nostro essere con l'acqua degli occhi;
per la casa in rovina del cuore è venuto il tempo di ricostruire.

Questo racconto senza fine che hanno fatto della chioma dell'amata
è una parola tra migliaia che è venuta nel discorso.

Nascondi il mio difetto, ti prego, o saio macchiato di vino,
ché quella pura dalla veste immacolata è venuta in visita.

Oggi si vedrà il posto di ognuna tra le belle,
ché quella luna che illumina l'adunanza è venuta al posto d'onore.

Al trono di Jamshid, la cui corona è la scala del cielo,
guarda l'animo con cui una formica, così piccola, è venuta.

Dal suo occhio sfrontato, o cuore, custodisci la tua fede,
ché quella maga dall'arco teso è venuta per saccheggiare.

Sei macchiato, Hafez; chiedi una grazia al re,
ché quell'essenza di generosità è venuta a purificare.

La sua adunanza è un mare; cogli il tempo e trova la perla.
Su, tu che hai subito perdite, è venuto il tempo del commercio.