Ghazal 360: Se da questa tappa in rovina andrò verso casa

گر از این منزل ویران به سوی خانه روم
دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

زین سفر گر به سلامت به وطن باز رسم
نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک
به در صومعه با بربط و پیمانه روم

آشنایان ره عشق گرم خون بخورند
ناکسم گر به شکایت سوی بیگانه روم

بعد از این دست من و زلف چو زنجیر نگار
چند و چند از پی کام دل دیوانه روم

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز
سجدهٔ شکر کنم و از پی شکرانه روم

خرم آن دم که چو حافظ به تولای وزیر
سرخوش از میکده با دوست به کاشانه روم

Se da questa tappa in rovina andrò verso casa,
d'ora in poi, dovunque vada, andrò saggio e prudente.

Se da questo viaggio arriverò sano e salvo in patria,
ho fatto voto di andare dritto dalla strada alla taverna.

Per dire ciò che mi è stato svelato in questo cammino,
andrò alla porta del convento con liuto e coppa.

Se i conoscitori della via dell'amore berranno il mio sangue,
sono un buono a nulla se vado a lamentarmi da un estraneo.

D'ora in poi, la mia mano e la chioma dell'amata simile a catena:
fino a quando, fino a quando andrò dietro al desiderio del mio cuore folle?

Se rivedrò la curva del suo sopracciglio simile a nicchia di preghiera,
farò una prosternazione di ringraziamento e andrò a rendere grazie.

Felice il momento in cui, come Hafez, per devozione al visir,
andrò allegro dalla taverna a casa con l'amico.